جهان ماورا و پیوندگاه

بنا بر گفته های دون خوان- ساحران عهد کهن پس از "دیدن" ماهیت اشیاء چنین تعریفی را از جهان ارائه نمودند:ماهیت جهان به نخ های تابنده ای شباهت دارد که به سوی بی نهایت و در هر جهت تصور پذیری امتداد یافته است. تارهای فروزانی که آگاه از خویشتن اند به طوریکه درک آن برای ذهن آدمی محال است. آنها پس از آنکه ماهیت جهان را"دیدند"- پیشتر رفته و ماهیت انرژی انسان را "دیدند". آنها آدمی را همچون شکلی درخشان تعریف کردند که به تخم مرغ عظیمی شباهت دارد و آنرا "تخم مرغ فروزان" نامیدند.(تشبیه عالی انسان و هاله انسان ) وقتی ساحران آدمی را "میبینند" شکل فروزان و عظیمی را"میبینند" که غوطه ور است و هنگامیکه حرکت میکند- شیار ژرفی در انرژی زمین ایجاد میکند- درست مثل اینکه شکل فروزان ریشه ای اصلی دارد که در زمین کشیده میشود. (اثرات انرژیایی)پیوندگاه چیست؟و اما کشف مهم ساحران عهدکهن: ویژگی قطعی آدمی به عنوان گوی فروزان- نقطه ای گرد با درخشش شدید به اندازه یک توپ تنیس است که همواره در داخل گوی فروزان جای دارد. سطحش بسیار تابنده است و به فاصله 60 سانتی متر(یا درازای یک دست) عقبتر ازسینه شخص در سمت راست کتف چپ قرار دا